Puszysty sernik na daktylowym spodzie z polewą z masła orzechowego




Długo zastanawiałam się co, a konkretnie który przepis powinien zapoczątkować moją historię z blogowaniem. Miały być gofry, jako że stanowią idealne rozpoczęcie średnio co drugiego dnia... i choć na 100 procent się tutaj pojawią, dzisiaj startuję z czymś innym.

Sernik... jest ktoś kto go nie lubi? Nie widzę tu takich ;P
Aczkolwiek pewnie istnieje ktoś, kto powie, że sernik to ciasto kompletnie nie w jego guście, bo za miękkie, bo za suche, bo za wilgotne, bo rodzynki, bo brzoskwinie, bo nie lubię twarogu itp.
Jednak mimo małej garstki wrogów jestem pewna, że sernik ma o wiele, wiele więcej fanów i sprzymierzeńców, dlatego właśnie zostaje królem pierwszego posta!

Dzisiaj połączenie daktylowego spodu, masy serowej w dwóch wersjach i najlepszej polewy świata, bo przecież wszystko, co wiąże się z masłem orzechowym to niebo!

Ale zanim konkrety trochę merytoryki...

TWARÓG - jeść czy nie jeść? Jeśli tak...to jaki wybrać?

W dzisiejszych czasach chyba nie ma produktów, nad którymi nie toczyłaby się debata, czy powinno się je jeść czy może lepiej zrezygnować z ich stosowania w codziennej diecie.

Odpowiedzią na pytanie "czy jeść?" jest oczywiście jedna - "to zależy". W dietetyce nic nie jest zero jedynkowe i w zdrowej, odpowiednio zbilansowanej diecie jest miejsce na wszystko. 

Spożycie produktów nabiałowych nie będzie polecane osobom, które borykają się z nietolerancją tego typu produktów. Jednak czy wcale nie mogą ich spożywać? TO ZALEŻY! Dla osoby, u której wystąpiła pierwotna nietolerancja laktozy (czyli taka, którą stwierdza się dopiero w dzieciństwie lub nawet w życiu dorosłym) zjedzenie kanapki z żółtym serem czy twarogiem albo wypicie koktajlu na kefirze, mimo stwierdzonej nietolerancji, nie będzie stanowiło żadnego problemu i jakiekolwiek skutki uboczne nie będą zauważalne. Inna osoba z ograniczoną aktywnością laktazy (enzymu rozkładającego cukier - laktozę) będzie mogła sobie pozwolić wyłącznie na fermentowane produkty mleczne takie jak kefir czy jogurt, a kolejna, z powodu występujących po spożyciu dolegliwości, będzie eliminowała nabiał całkowicie. 

Skupiając się jednak na osobach zdrowych, tak samo jak w przypadku nietolerancji, spożycie będzie kwestią indywidualną i o ile nie zauważasz u siebie żadnych niepożądanych zmian po zjedzeniu nabiału, nie widzę powodu, dla którego jego eliminacja miałaby jakiekolwiek uzasadnienie.

Twaróg jest łatwo dostępnym, w pełni wartościowym źródłem białka. Kazeina (proteina zawarta w twarogu), choć faktycznie zawiera gorszą kompozycję aminokwasów w porównaniu do innych białek np. białka serwatkowego czy z piersi kurczaka, należy do białek pełnowartościowych. Dla osób, które nie cierpią na nietolerancję laktozy czy też nie dostrzegają żadnych niepożądanych skutków spożycia nabiału (np. problemów z trądzikiem), jest to produkt, który jak najbardziej powinien znaleźć swoje miejsce w diecie.
Twaróg dostarcza pewnych dawek witamin rozpuszczalnych w tłuszczach, tj.: A, D, E i K, a także witaminy B2. W tym momencie warto także rozwiać mit jakoby twaróg był najlepszym źródłem wapnia, ponieważ chociaż zawiera pewne jego ilości, pod względem tego pierwiastka dużo lepszym wyborem okażą się: migdały, orzechy laskowe, sardynki, szprotki, tofu, natka pietruszki, nasiona słonecznika, pestki czy choćby ser żółty, a zwłaszcza PARMEZAN!

Jaki twaróg wybrać?

Wielbiciele twarogu, wśród których znajdziemy przede wszystkim osoby aktywne fizycznie, a zwłaszcza trenujące siłowo powiedzą, że chudy…bo? A bo ma dużo białka, a tłuszczu zdecydowanie mniej od twarogu tłustego, więc i mniej kalorii. To fakt, ale nie bez powodu tłuszcze te posiada, bo tłuszcz, jako jeden z trzech głównych makroskładników, jest bardzo ważnym elementem naszej diety.

Dlatego odpowiedź na pytanie "który najlepiej wybrać?" jest taka, że optymalnym wyborem będzie zawsze złoty środek – w tym przypadku twaróg półtłusty.
Do twarogu chudego również można dodać źródło tłuszczu, np. oliwę z oliwek, olej lniany, czyli niejako te „lepsze” tłuszcze, bo roślinne, ale zawartość tłuszczu mlecznego zemulgowanego w tym serze sprawi, że będzie on zdecydowanie lżej strawny i dostarczy nam cennych witamin, o których wspomniałam wcześniej, a w które wersja chuda będzie już zdecydowanie uboższa.

Nie przedłużając, pora na przepis!
Ten sernik na stałe króluje na mojej liście wypieków i smakuje każdemu, w dodatku jest bardzo prosty w wykonaniu!





Sernik na daktylowym spodzie

Spód:
100g suszonych daktyli
70g płatków owsianych

Masa serowa:
400g twarogu półtłustego
200g jogurtu naturalnego
2 jajka
25g budyniu waniliowego
10g kakao
130g słodzidła (u mnie erytrytol, może być także ksylitol, słodzik czy zwykły cukier, ale wtedy wartość kaloryczna i wartości odżywcze ulegną zmianie)

Polewa:
2 łyżki masła orzechowego
1 łyżeczka oleju kokosowego

Dodatkowo: orzeszki do posypania

Blachę o średnicy 17 cm wyłożyć papierem do pieczenia, piekarnik rozgrzać do 150°C, góra-dół.

Wykonanie spodu:
Daktyle* zalać wrzątkiem, odstawić na około 30 minut, następnie odsączyć z wody i zblendować z płatkami owsianymi na jednolitą masę.
Gotową masą wyłożyć spód tortownicy, włożyć do lodówki na czas przygotowania masy serowej.

Masa serowa:
Białka oddzielić od żółtek.
Twaróg, jogurt, żółtka, budyń i substancję słodzącą dokładnie zblendować na gładki krem.
Białka ubić na sztywną pianę i delikatnie połączyć z masą.
1/3 masy oddzielić wymieszać z kakao i wylać na gotowy spód, a następnie położyć masę jasną.
Włożyć do piekarnika. Piec około 1 h, do suchego patyczka. Następnie sernik zostawić jeszcze około 5-10 minut przy otwartym piekarniku.

Polewa:
Olej rozpuścić w garnku, dodać masło orzechowe i wymieszać. Polewę wylać na schłodzony sernik.

Na małej blaszce wychodzi około 8 kawałków sernika.
Wartości odżywcze 1 porcji bez orzeszków:
Kalorie: 206
Białko: 14g
Tłuszcze: 8g
Węglowodany: 19g


*Wodę z odsączonych daktyli polecam zachować i dodać jako naturalny słodzik np. do owsianki. Nic się nie zmarnuje, a smak takie owsianki jest niezastąpiony! ;)

Komentarze

  1. Trochę wiedzy i trochę przyjemności... super! I zdjęcia piękne, aż się chce piec! :D

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty